Zoeken

Categorieën

February 2012
M T W T F S S
« Jan    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
272829  

Archieven

Nieuw Eboek!

Zitcorrectie en mental coaching, complementair

Aan de talrijke reacties die ik mocht ontvangen op mijn laatste nieuwsbrief, is het duidelijk geworden dat veel mensen paardrijden niet enkel aanzien als een sport, maar dat het paard -als medium- veel dingen wakker maakt die in je diepste zelf sluimerend aanwezig zijn, zoals o.a je zelfkennis, je angsten, je emoties gaande van het grootste geluk, de euforie als iets super goed gaat, tot haat en jaloezie voor die andere die het beter doet of beter presteert dan jij.

Wat ik in dit artikel neerpen, is enkel weggelegd voor diegenen die er als mens rijp voor zijn.

Ik ben ondertussen al geruime tijd gekend geraakt voor mijn ‘zitcorrectie-cursussen’, maar ik vind dat ‘zitcorrectie’ alleen niet voldoende is om te leren paardrijden.

Of je het nu wil of niet, via je paard ga je steeds jezelf tegenkomen.

Ofwel aanvaard je dit en evolueer je in je discipline,

of wel zeg je :”Bullshit!”

en blijf je hangen op je niveau of verander je regelmatig van instructeur of paard, of manège of… eender wat.

Het zal steeds wel ‘de schuld’ zijn van ‘de andere’…

Ja, zelfs bestaat de mogelijkheid dat je er de brui aan geeft en compleet stopt met rijden.

…..

Iedere lesgever is begaan met het paard van zijn pupil : ‘ Meer stelling, meer buiging, meer begrenzing, meer aanleuning, dieper, minder diep, hoger instellen, meer aandrijven ‘enz…

In zitcorrectie heb ik steeds aangeleerd dat het niet enkel belangrijk is van te zeggen WAT iemand moet doen, maar vooral HOE iemand het moet doen.

Ik ben eigenlijk voor 75% aan het werken aan de houding van de persoon om het paard beter te doen lopen.

Volgens mijn bescheiden mening hoort hier ook bij dat niet alleen het fysieke van het paard moet bekeken worden, en niet alleen het uiterlijke en de techniek van de ruiter, maar dat de symbiose pas zal ontstaan als aan het innerlijke van de ruiter gesleuteld wordt.

Oeff, dit wordt pas een zeer delicate en moeilijke opgave.

Als de ruiter dit al aanvaardt, zijn we een stuk opgeschoten,  maar vooraleer iemand dit toegeeft of inziet…..

In een eerste levensfase is een jong persoon vooral bezig met zijn fysiek, met het uiterlijke. Mode is hier bv.belangrijk. Dit geldt ook voor de ‘jonge’ ruiter. (Met ‘jong’ bedoel ik zowel jeugdig als onervaren en beginnend ruiter)

‘Ben ik mooi? Zie ik er goed uit? Passen mijn kleren bij het paard? Zijn zadeldoek en bandages passend van kleur? ‘

Sommige mensen blijven heel hun leven in dit stadium steken.

In een tweede fase gaat ‘het ego’ belangrijk zijn. Er is niets mis mee, immers, ‘ego’ moet niet uitsluitend begrepen worden als ‘pronken met zichzelf’.

Dit is de  periode van de competitie, de ambitie. Ik meet me met de anderen. ‘Waar is mijn plaats, hoe goed ben ik? Ik moet me kunnen bewijzen tegenover mezelf en de anderen’.

Ook hier blijven een deel ruiters tevreden mee voor de rest van hun ruitercarrière.

In de derde fase gaat de ruiter inzien dat beide fasen slechts ‘materieel’,'voorbijgaand’ en ‘oppervlakkig’ geweest zijn. In dit stadium gaat de ruiter beginnen nadenken over andere zaken. Hij ziet in dat al wat hij wou of waarvan hij vroeger droomde om het te willen realiseren, hij dat grotendeels bereikt heeft en dan komt de vraag : ‘Is er nog meer?’

Deze ruiter overstijgt beide vorige fases en belandt in de nieuwe fase van ‘zichzelf opzij zetten’ voor iets anders. Misschien het paard als wezen, misschien zichzelf als wezen.

De mensen die ik bij mij krijg voor lessen zitcorrectie zijn meestal geen competitieruiters. Ik heb me steeds afgevraagd hoe dit kwam.

Nu weet ik het.

Mensen in een  egocentrische fase zijn louter bezig met alles wat zintuiglijk en materieel is: een beter paard, een ander bit,een  nieuw zadel, een nieuwe osteopaat, wedstrijden met zenuwen en stress  enz…

Mijn publiek bestaat meestal uit “gewone recreatieruiters” die bezorgd zijn om hun paard verkeerd te berijden, mensen met angst, mensen met veel verantwoordelijkheid naar hun dieren toe.

Het zijn meer spiritueel gerichte mensen.

Deze mensen gaan er geen punt van maken om ervoor uit te komen dat ze innerlijk met van alles bezig zijn.

Dit soort ruiter laat zich graag helpen om vooruit te komen.

Dit soort ruiter wordt ook beter als ruiter maar wordt ook ‘ innerlijk rijker’ als mens…

Ik wil dit artikeltje besluiten met mijn conclusie als lesgeefster dat zitcorrectie en mentaal coachen hand in hand moeten gaan. Het één kan niet zonder het ander.

Vaak zijn de innerlijke problemen die een ruiter ondervindt bij zijn paard, tijdens zijn rijden, dingen waar hij mee kampt in zijn dagdagelijkse leven.

Het is zelfs zo dat iemand zich  bewust wordt van zijn zwakkere puntjes juist door het paard en door het paardrijden… tenminste als hij/zij hier rijp voor is…

Dus stel ik me de vraag voor welke ruiter is paardrijden een sport en voor wie is het een kunst?….

Ik lees graag je bedenkingen….

Zen, wat betekent het en hoe pas je het toe op paardrijden?

A. Wat betekent ‘ZEN’ in het algemeen?

Vorig weekend was het hier behoorlijk druk en plots zei iemand tegen mij: ‘Maak je niet zo druk! Wees ZEN!’

Dus ‘ZEN’ betekende voor mij in deze zinsconstructie: ‘ ONTSPAN JE! Wees kalm!’

Toevallig- (bestaat zoiets wel als toeval?)- was ik deze week in Redu, le Village du Livre, en ik val daar op een vergeeld werkje van MUSASHI, een Japans krijger geboren in 1584.

In een bepaald hoofdstuk beschrijft hij wat ZEN nu eigenlijk precies allemaal is.

Ik wou het je niet onthouden aangezien dit onderdeel je zeker stof tot nadenken zal geven en ik nu ook inmiddels begrepen heb dat ‘zen’ niet simpelweg betekent: ‘Ontspan je!’.

Ik vat het je even samen als vertaling uit het Engels…

Het boekje noemt ‘The Book of Five Rings’ en werd naar het Engels vertaald door Nihon Services Corporation…

Het begrip ZEN is zeer populair de dag van vandaag.

Het beoefenen/toepassen van ZEN in bewuste toestand is echter ver van populair.

Zeggen dat iemand ZEN is is eigenlijk hetzelfde als beweren dat iemand eet of werkt of ademt.

De vruchten van een goede ZEN praktijk zijn: een bewust gewaarworden, een verhoogde toestand van voelen en een natuurlijke gevoeligheid die je ontwikkelt in het handelen.

Beschouw Zen als een zeer stricte en veeleisende discipline, als een houding, een andere invalshoek om het leven te bekijken.

Zen is geen filosofie op zich. Het is eenvoudigweg een leermethode van observeren en voelen wat je iedere dag doet.

Zen is geen godsdienst in de zin van een godvrezende religie.

Het is een set van waarden en gedachten en voor sommigen een manier van leven.

Een ZEN- beoefenaar hoeft zijn God niet op te geven, noch zijn geloof.

ZEN maakt iedere overtuiging gewoon sterker, eender welke het is.

Zen is een filosofie van Wilskracht. Je smeedt er een ijzeren wil mee en een onstuitbare geest.

Er zijn geen speciale doctrines of leermethodes voor.

Je bent enkel en alleen opgezadeld met de verantwoordelijkheid over JEZELF.

ZEN is gebaseerd op een geest van bewust zelfvertrouwen. Je moet leren af te hangen van jezelf. Dit is geen eenvoudig statement!

Denk eens na over de criteria die je stelt aan iemand vooraleer je jezelf in handen geeft van een ander persoon.

Bezit jijzelf deze criteria tegenover jezelf?

Weet dat een diepgaande oprechtheid een must is in ZEN praktijk.

In ZEN-praktijk bestaat er geen resultaat.

Er wordt enkel gemeten hoeveel inspanning je gedaan hebt om jezelf te verbeteren.

De ZEN-leraar is niet iemand die gewoon zit te kijken naar wat je doet, nee, leraar en leerling dragen samen de lasten.

Een goede ZEN-houding ook ZAZEN geheten bestaat uit een houding in zit met benen gekruist. Met ontspannen handen en armen, ontspannen schouders, begin je te letten op een gecontroleerde en ritmische ademhaling die je activiteit rust geeft.

De ademhaling is diep, waardoor je veel zuurstof binnenkrijgt en je neusgaten en buik wijd open gaan…

Gedachten zullen door je hoofd vliegen, geef er geen aandacht aan, verwelkom ze als voorbijgaande bezoekers en laat ze doorreizen, concentreer je echter op je ademhaling, wees er bewust van en voel ze gewoon.

Je gedachten zullen toenemen, je dagactiviteiten, je problemen, je angsten, 1000 dingen razen voorbij in je geest…

Kom telkens terug tot waar je nu bent, wat je nu aan het doen bent.

Je zal merken dat hoe meer je je concentreert op 1 bepaalde zaak, hoe meer ze je zal ontglippen.

Later als je meer ervaren bent zal je niet langer proberen van je gedachten te stoppen.

Ze zullen vanzelf stoppen.

Je zal beseffen dat niets buiten jou je angsten of kommer of schuld geeft.

Als een gedachte in je opkomt en je spendeert tijd om erover na te denken, dan stop je je geest op dat punt.

<strong>Dit stoppunt is nu net de kern van het probleem.</strong>

Als je geest stopt om over iets na te denken net op dat punt verlies je je spoor van wat er NU bezig is.

Heb je last van schuld of angst of spijt of een zenuwachtigheid over iets dat komen gaat of gebeurd is dan leef je in het verleden of in de toekomst en niet langer meer HIER en NU.

Hoe realiseer je dit nu?

Je zou moeten leren met de naïviteit van een jong kind dat openstaat voor alle nieuwe dingen op zijn weg. De geest van zo’n kind is leeg en fris.

Het heeft geen ervaringen, geen gewoonte-ervaringen. Het ziet de dingen enkel zoals ze zijn.

Het heeft ook geen nood aan doelen stellen, het stelt geen eisen.

Het oordeelt en veroordeelt niet. Het is HIER EN NU. Het leeft in het absolute NU.

Zen is een practische discipline. Zen vraagt je om NU te reageren om dit bepaald moment te ervaren.

Het vraagt een enorme kracht van je om hieraan mee te werken.

Juist en gepast reageren is een sleutelwoord.

Zen zijn betekent dat de beoefenaar een intuïtieve ervaring bereikt. Waardoor of waarmee is niet belangrijk zolang er maar geen intellectuele indringer is en dat de reactie on-middel-lijk gebeurt. (on-middel-lijk staat hier voor zonder-middel-van het intellect. Pas dan heb je een ‘intuïtieve ervaring’.)

Het is begrijpen zonder woorden. De situatie zien zoals ze is en niet denken ‘wat’ ze is.

De intuïtieve ervaring gebeurt snel en zonder aarzeling, spontaan…

Samengevat betekent dit dat de realiteit moet aanzien zijn zoals ze is, PUNT.

Verbale instructies zijn overbodig.

Trouwens hoe kan 1 woord of zelfs maar 1 idee weergeven wat het gevoel ‘liefde’ inhoudt en betekent?

Een ZEN oefening om je bewust te maken van overbodigheid van taal  heet KOAN.

De meester vraagt bv.aan een leerling: ‘Wat is het geluid van 1 hand die klapt?’

Hier kan niemand een zinnig antwoord op geven.

Een ZEN geest begrijpt eveneens dat de zintuigen de realiteit niet kunnen bevatten vanuit slechts 1 standpunt.

Als het licht aangaat zegt iemand: ‘Het licht is aan!’. Maar ben je bewust van de afwezigheid van donker op dat moment?

Als je wil zien, zie dan goed. Zodra je begint te denken zit je er naast.

Om het met een ander voorbeeld uit te leggen, neem eens iets waar je super goed in bent.

Als je iets ken, door en door, dan doe je het gewoon zonder nadenken (bv autorijden)

Dus wees natuurlijk en doe het gewoon.

Als je eet, eet je. Als je slaapt, slaap je. PUNT.

In ZEN komt eerst de techniek, dan, door de praktijk vergeet je de techniek en je doet het gewoon.

Het is net omdat je er niet over nadenkt dat je het zo goed doet.

ZEN is ook een sociale filosofie.

Een doel van ZEN is in je aards bestaan je potentieel als mens waar te maken.

Het individu wordt begrepen als een deel van een gemeenschap en in de praktijk word je meer en meer bewust van je plaats/taak hier op aarde.

Het gaat er niet om om ‘beter’ te worden dan wel om ‘voldoende’ te zijn voor jezelf en iedereen.

Iemands persoonlijkheid wordt gemeten naar doelbewust zijn, toegewijd en volhardend.

<strong>ZEN streeft naar zelfperfectie.</strong>

Dit geeft je een gevoel van voldoening. Je bereikte je doelen, je bracht je plannen ten uitvoer. je voelt je gelukkig en voldaan.

Je denkt misschien o.k, maar daar heb ik geen ZEN voor nodig, ik kan dat ook zelf.

ZEN leert je de zelf-discipline> nodig om je dat iedere dag opnieuw bij te brengen in al wat je doet.

Je zal meer observerend worden, meer bewust, zelfzekerder en meer vertrouwensvol.

Als gevolg van dit alles leer je je ego herleiden tot een minimum.

Hoe meer zelfzeker je bent, hoe minder je nood zal hebben om jezelf ten toon te zetten en je te moeten bewijzen.

Als je gelukkig bent met wat en wie je bent, ben je nederig, rustig en heb je innerlijke rust gevonden.

Als ik ZEN samenvat komt het hierop neer:

Eerst wordt de techniek geoefend, zodanig vaak dat dat de techniek geautomatiseerd wordt en dus vergeten.

De techniek beheersen betekent: ‘Geest beheerst het lichaam.’

Met discipline, hard werken, het lichaam dwingen om regels en pijn te aanvaarden, totdat het lichaam ‘aanvaardt’ en ‘leert’.

De techniek leren betekent: ‘Lichaam beheerst de geest.’

Het lichaam weet wat het moet doen en hoe het te doen.

Als je stapt, eet of slaapt, weet je lichaam hoe dit te doen. Je geest is hier niet eens meer bij betrokken. je hoeft niet meer na te denken.

Als je moe bent slaap je. Als je honger hebt, eet je. Als je paardrijdt, rijd je paard.

Dit alles kost je geen denkwerk. Je doet het gewoon.

Zen is niet moeilijk, integendeel, het is eerder eenvoudig.

Wel vraagt het een enorme zelf-discipline en een strenge fysieke praktijk-methode.

Het zal je fysisch versterken, je stevig maken in je handelen, en resoluut in je houding.

Het leven zelf zal hierbij je leraar zijn…’

B. ZEN toegepast op paardrijden

Het komt er dus op neer van tijdens het paardrijden HIER EN NU te blijven.

Niets is zo moeilijk.

Een voorbeeld.

Je had gisteren les en vandaag wil je toepassen wat de instructeur je uitlegde.

Duizend woorden schieten door je hoofd. Je gaat proberen, denken, voelen toepassen en …hopen dat het lukt.

Ik heb al vaak geconstateerd als ik les geef, zodra de leerling zich concentreert en in de manen van het paard begint te kijken dit een bewijs is dat hij/zij denkt maar niet meer voelt..

Denken betekent gebruik van het linkerhersengedeelte, wat staat voor techniek. Dus een opsomlijst van wat je zoal moet doen oftewel het lineaire denken, eerst dit, dan dat… met andere woorden de rede, het verstand.

De logge machine van het verstand kan echter maar een aantal zaken tegelijk verwerken.

Er werd vroeger reeds wetenschappelijk aangetoond dat een mens qua hersenwerking geen twee zaken gelijk kan doen, ofwel DENK je ofwel VOEL je.

Het voelen situeert zich in het rechter-hersengedeelte.

Als de leerling zich toespitst op het voelen dan gaat hij heel anders kijken, nl. perifeer of panoramisch. Door het brede gezichtsveld krijg je zo’n massa details te zien dat je de details niet meer kan zien, maar enkel nog de gehelen, de totaliteit.

Van zodra je dit vaststelt zie je eigenlijk alles en niets waardoor je terugvalt op je eigen lichaamservaring. Je begint meteen bepaalde delen van je lichaam te voelen. Op je paard zijn dit meestal in de eerste plaats je zitbeenknobbels.

Dit soort kijken geeft je hetzelfde GEVOEL als zou je met gesloten ogen rijden.

Aangezien paardrijden hoofdzakelijk voelen is, begrijp je het belang van het gebruik van je ogen.

Paardrijden is een super voorbeeld van ZEN-beoefening.

Je moet eerst je techniek leren door en door. Dan ga je toepassen.

Je gaat automatiseren. Je rijdt enkel nog paard, punt en ondertussen doe je niets anders meer.

Je paard als wezen is steeds en uitsluitend HIER en NU.

Vandaar ook de snelle vluchtreactie. Hij is je steeds voor, juist omdat hij constant hier en nu is vergroot zijn observatievermogen, zijn zicht op detail, zijn reactievermogen.

Hoe kan jij dan hier en nu worden tijdens het rijden?

Een eerste en simpele oefening is tellen. Liefst luidop, want dan adem je meteen ook op de juiste manier.

Van 1 tot 9, tel je langzaam. Ben je aan negen herbegin je gewoon.

Je zal je zelf erop betrappen dat je plots doortelt 10, 11…

Dit betekent dat je telt op automatische piloot maar ondertussen werkt je verstand door en ben je juist  ja …opnieuw aan het denken, dus voel je niet meer en… ben je niet meer ZEN.

Een tweede oefening is in de piste op zoek gaan naar alle kleuren die je mogelijk kan zien in de piste terwijl je rijdt. Bv je neemt er een 5-tal. Kijk goed rondom je…

Dan zoek je 5 klanken of geluiden in je directe omgeving…

Nadien zoek je in je lichaam 5 plaatsen waar je pijn, ongemak of spanning voelt.

Dan herbegin je, maar in plaats van 5 neem je er nu 4. Dus 4 kleuren, 4 geluiden, 4 gevoelige plaatsen. Dan minder je naar 3, dan 2 en dan nog 1.

Nadien zal je voelen met wat een ongelooflijke ontspanning je begint te rijden. Heel waarschijnlijk heeft je paard al via zijn briesen je  teken van ontspanning gegeven….

De moeite waard om te proberen hoor!

Veel succes en vooral, men zegge het voort!

Ik heb op vorige POST een ‘bezorgde’ reactie gekregen over iemand die ook sterk bezig is met kruiden.

Ik wil bij deze uitdrukkelijk vermelden dat je uiteraard met kruiden niet zomaar moet experimenteren zonder

deskundige kennis,.

Ik benadruk dus via deze weg nog eens dat -indien je paard ziek is- je uiteraard eerst een veearts raadpleegt om een diagnose te krijgen. Beslis je dan van inderdaad toch wel eens wat met kruiden te willen doen doe het dan alleszins met een gespecialiseerd persoon of een veearts die met kruiden werkt, want die zijn er inderdaad.

Uiteraard stip ik via deze weg nog eens aan dat ik niet kan verantwoordelijk worden gesteld voor verkeerd, onverantwoord gebruik of verkeerde interpretatie van tips en weetjes.

Voorholte-ontsteking die niet te genezen valt?

Heeft je paard een druipneus aan één kant en stinkt hij als de rotte pest uit zijn neus?

Kan de dierenarts niets vinden aan de tanden?

Heeft hij geen symptomen van een echte verkoudheid?

Dan zit er misschien wel een voorholte-ontsteking te broeden.

Slechts 1 kruid heeft de kracht om dit te genezen.

Stinkende gouwe of chelidonium of ook wrattenkruid geheten.

 Nog even dit: Chelidonium dient enkel voor uitwendig gebruik!!

Het vraagt wat geduld van de verzorger, maar genezen doen ze.

Wil je meer weten over hoe, wat en hoeveel? Geef me maar een seintje!

Houden paarden van brandnetels?

Brandnetels zijn ultra rijk aan mineralen, ijzer, kalium en kalk.

Je kan ze gebruiken als voorjaarskuur of als reinigingskuur.

Paarden met allerlei huidproblemen en zomerexceem zijn er zeer mee gebaat.

Merries die net geveulend hebben,  hebben er alle profijt bij omwille van het hoge ijzergehalte.

De netels bevorderen eveneens de zogvorming.

Brandnetels pluk je in overvloed in het voorjaar.

Trek best een paar handschoenen aan voor het mierenzuur en pluk ze de dag ervoor.

Je laat ze 24 uur liggen want je paard lust geen verse brandnetels (je snapt best wel waarom!)

Je paard kan er niet teveel van eten. Als hij het beu is, stopt  hij er wel vanzelf mee…

Bitloos rijden of niet?

Ik kreeg van iemand die mijn boek gekocht had onlangs een vraag naar dit onderwerp toe.

Ik dacht zo dat het interessant kon zijn voor iedereen om haar brief te lezen en mijn mening/antwoord erop.

Graag lees ik ook jouw mening  hieromtrent. Alles is welkom en wordt ook gepubliceerd indien gewenst!

Je zegt het maar!…

 

Dag Chantal

Een hele tijd geleden kocht ik uw nuttige webboek (zit)

Ik nam ook zitlessen. Jammer genoeg is jullie locatie nogal ver verwijderd, anders zou ik graag afkomen voor les bij u.

De lessen zijn bitloos, ikzelf gebruik voor de buitenritten met ons fjordenpaard een snaffle , met licht doorhangende teugel.

Ik denk erover om ook bitloos buiten te rijden , alleen het is een jong paar 5,5j en ik durf niet goed…

 

Ik had eigenlijk een klein vraagje : als je met bit (enkelgebroken snaffle) en losse teugel rijdt, wat is dan precies de druk in de mond van het paard, hij zal het bit uiteraard wel voelen, maar doet het op dat moment nog pijn (inwerking lagen of notekrakerwerking ? ) Is het een misverstand dat indien je met losse teugel rijdt, de druk helemaal wegvalt. De echte ‘bitloze’ ruiters beweren dat er steeds druk/pijn blijft, en als je met losse teugel rijdt het bit irritant in de mond heen en weer beweegt….

 

Maar om met contact te gaan rijden zie ik niet zitten en ons paard gaat bij het minste contact direct stilstaan, wanneer ik daarbij nog zou aandrijven, struikelt hij en valt op de voorhand met z’n gewicht !

Alvast heel erg bedankt voor uw antwoord / mening. Ik stel dit erg op prijs aangezien ik bij m’n lesgeefster echt niet met vragen over werking bit moet afkomen, alles is bij haar negatief aan het bit, ikzelf sta er nog voor open omwille van m’n veiligheidsgevoel (of is dat een ‘vals’ gevoel van veiligheid?)…

 

Even nog over m’n manier van rijden met het fjordenpaard van 5,5j, eigenlijk komt het erop neer dat ik hem volledig vanuit m’n zit rij, sturen met de heupen, in beweging zetten vanuit zit + eventueel been , vertragen en halthouden op laten zakken van m’n ademhaling (vooral op bewust uitademen)  , onmiddellijke stop = op z’n westerns (op boekzakken zitten + WOW) en dit eigenlijk steeds met losse teugel (en westernzadel) Bit zit er wel in, maar paard kent de bedoeling eigenlijk niet echt denk ik, aangezien ik amper contact neem.

Grondwerk doe ik aan een gewoon halster (ook longeren met dubbele longe)

 

Ben nu ongeveer 2 j met hem bezig, maar slechts 1x per week, omdat ik werk/gezin heb…. voor de rest loopt hij 24u/24u buiten in een kleine kudde op een grote wei….

We begonnen van 0, voor ons beiden, want ikzelf moest zelfs nog leren paardrijden en dan nog een paard ‘opleiden’ …is een slechte combinatie ! maar we brachten er wel wat van terecht, want momenteel maken we samen buitenritten…

 

 

 

Mijn nederig maar goedbedoeld antwoord

 

Ik ga beginnen  met eerst en vooral mijn idee te zeggen over bitloos rijden en ik geef je dat vanuit mijn ervaring als ruiter sinds 45jaar en als instructrice professioneel sinds 25jaar en na hopen paardenlectuur en ethologie.

Ik sta voor alles open want leren doe je iedere dag als je de nederigheid hebt van dat te willen tenminste..

Waar ik de kriebels van krijg zijn van extremisten.  Er bestaat nu eenvoudig niet zoiets als een ideale ‘methode’. Het is in de geschiedenis al steeds zo geweest dat als één ‘wit’ zegt er kort daarna iemand opstaat en ‘zwart’ zegt.

Deze laatste als reactie op wit probeert dan zijn ‘zwart’ idee te verkopen aan wie wil.

Ik probeer  eerst en vooral logisch te denken wat het paard aangaat. Maw mijn paard is steeds mijn barometer en dat zie je aan alles . Het begint al in de stal als je hem gaat halen voor de poetsbeurt. Komt hij graag naar je toe of niet?  Da’s nog maar het begin.

 

Denk ook eens aan de geschiedenis van de klassieke rijkunst. Geloof gerust dat wij tot nu nog steeds niks nieuws hebben uitgevonden en dat alle grote ruiters van vroeger onze problemen van vandaag ook kenden en oplosten.

We hebben niks nieuws uit te vinden want dat hebben onze voorgangers al allemaal gedaan.

 

Om nu tot dat ‘bit’ te komen.

Ooit heeft iemand een bit uitgevonden om het paard zijn kracht te kunnen regelen.

Men is ook gaan zien dat men zo’n bit verkeerd kan gebruiken of net  juist nodig heeft.

 

In dressuur is zo’n bit een middel , een brug om het paard uit te nodigen om JOUW hand gaan op te zoeken. EN NIET OMGEKEERD!

Nog sterker, je paard heeft je hand nodig om zich veilig en geborgen te voelen.

Je kan een juist teugelcontact qua gevoel met je paard vergelijken met een kind dat je een hand geeft om een drukke baan over te steken. Bitloos rijden is dan weigeren dat kind een hand te geven en er vlakkeloos naast te lopen.

 

Begrijp me niet verkeerd, het moeilijkste is juist dat juist contact vinden en hier haken zeeeeeer veel mensen af omdat ze dat gevoel maar niet kunnen vinden …..en dan is bitloos rijden een alternatief.

 

Een te lange teugel is moordend voor een paard, constant trekken en snokken.

Een te korte teugel is hard en stroef om dan nog te zwijgen van de weinige controle die de meeste ruiters (onbewust)hebben over  armen, handen en polsen.

 

Elk paard dat dat zachte elastische gevoel krijgt van een juiste ruiterhand-en arm (wat enkel te verkrijgen is als je een onafhankelijke zit verworven hebt (cf zie zitcorrectie)) gaat spontaan op zoek naar die hand.

Ik herhaal me dus, het paard zoekt de ruiter als vanzelf, het geeft na in zijn kaak en zijn rugspieren stretchen zich uit , ze brengen hun rug omhoog naar het zitvlak van de ruiter en dragen de ruiter .

Zonder dat het paard op  zijn skelet het ruitergewicht draagt.

Het paard verlegt zijn gewicht naar zijn achterbenen toe en komt aan de teugel in zijn ganse lichaam.

 

Bekijk het bit als een noodrem voor jou als er zich een panieksituatie voordoet.

EN DAN MOET JE OP DAT MOMENT NIET AAN JE PAARD DENKEN  OF AAN DWAZE THEORIEËN? MAAR AAN JEZELF!!!!

 

Vind je het leuker zonder bit te rijden in de piste en ben je gewoon een goeie recreatieruiter, ok dan rijd je hem zo bitloos.

 

Wil je de baan op, steek dan in ‘s hemelsnaam een bit in en rij hem met lange teugel alsof je niets in hebt zitten maar voor JUST IN CASE heb je het bij zeker met een jong paard!!!

 

Het is net zo als met ‘natuurlijk bekappen’.

De extremisten zeggen : oh nee geen ijzers!

Waarom zijn ze in de geschiedenis ooit begonnen met beslagen, denk je???

 

Dus weerom bekijk ieder geval apart, ieder paard is anders qua bouw, qua sterkte, qua karakter en betrouwbaarheid, qua werk…

Als je paard struikelt en loodzwaar op je hand hangt dan is dit teken van (voor een jong paard typisch) onevenwicht en op de voorhand. Op zulk moment moet je hem juist sterk ondersteunen op je hand en aandrijven vanuit je been. Je kan dus het gevoel hebben of je 50 kg draagt op je hand, alleen is het zo dat NIET JIJ maar HIJ dit zwaar gevoel aanneemt.

 

Er is een wereld van verschill tussen ‘aannemen van wat hij in je handen legt ‘of’ jij die trekt’.

 

En hier komt nu juist je halve ophouding. (dus als je paard stopt bij het aannemen van je teugel, hou je die druk net juist aan, maar geef hem druk vanuit je benen bij om hem tegen je hand aan te drijven en hem juist doorheen die druk op je hand  te drijven alsof hij tegen een verschuifbare wand zou aanduwen met zijn neus.

 

Je hand blokkeert dus hoegenaamd niet zijn vooruitbeweging, maar geeft hem net die noodzakelijke ondersteuning om zijn evenwicht met jou om zijn rug te kunnen vinden terwijl hij in beweging is.

Door die zware ‘ondersteuning’ aan te houden met  tegelijk een sterk aandrijvend been gaat hij zich juist kunnen oprichten en zijn gewicht naar achter in zijn achterhand brengen waarop jij  bij dit aanvoelen  meteen reageert met nageven (dit is de spierspanning uit je handen en armen  laten  wegvloeien ZONDER dat je je teugel daarom los laat, anders sta je opnieuw waar je stond).

 

Conclusie: paardrijden  is een aaneenschakeling van halve ophoudingen waardoor het paard zich leert dragen en van hieruit ontstaat die lichtheid op het bit en dan pas kan je met zo’n paard dat zijn evenwicht gevonden heeft probleemloos bitloos rijden!

 

Om nog even op het westernrijden even terug te komen.

Er is een ander uitgangspunt.

De klassieke rijschool start met zachte hulpen die versterkt worden naarmate het paard niet gehoorzaamt (dus druk verhogen bv)

De westernruiter begint met zijn paard door een overdreven zware hulp (bv sterk bit- sporen etc) als het ware ‘attent’ te maken op een hulp waardoor het paard  uit angst en respect er af wil blijven en dus gehoorzaamt.

Een vb. hiervan zijn de grote sporen, de scherpte van de spoor maakt het paard bang van het been dat gaat komen, vandaar dat het rinkelen van de spoor al bij het dier een belletje ah ‘rinkelen’ zet om meteen te reageren op een been dat misschien zou kunnen pijn doen.

Dus van hard naar zacht…

 

Ieder heeft zo zijn visie, maar ik blijf er bij wat je ook kiest, ieder paard heeft nood aan een correcte duidelijke hand, lees hier dus opvoeding.

 

De -wat ik noem- Walt Disneycultuur is UIT DEN BOZE voor een paard.

 

Een paard denkt NIET als een MENS en daar loopt het vaak fout bij de mensen met extreem zachte principes. (vandaar mijn geïrriteerde visie op die té  softe extremisten)

Bekijk een merrie met haar veulen, hoe hardhandig soms de merrie haar veulen terecht wijst.

Dit heet opvoeding van een paard.

En met een Walt Disney opvatting verkrijg je een paard dat niet meer weet waar hij staat

Bv. hiervan is het papfles-paard.

 

Met veel mensenliefde grootgebracht, keert zich dat paardenwezen tegen de mens.

Hij heeft geen paardenopvoeding gehad, immers hij hoort NIET thuis in de mensenwereld, en voor de paardenwereld is hij een ‘ongewoon gedrags’paard.

Dus die sukkelaar hoort nergens thuis.

Ik kan voorbeelden aanhalen en zelfs tel nrs geven van mensen die zulke paarden hebben of ooit gekocht hebben in zulk een staat .

Dat worden dan de ronduit ‘gevaarlijke paarden’.

 

Ene Monty Roberts geeft ook vb aan  in één van zijn boeken  van zulke paarden,  waarvan hij zegt -en terecht- dat die verkeerde opvoeding onomkeerbaar is.

 

Weet ook dat het niet zozeer wij zijn die een probleempaard hebben, het zijn meestal paarden die ‘probleemeigenaars’ hebben…

Een paard wordt geboren als blanco kaart, wij hebben het geprogrammeerd!

 

Of zoals mijn man steeds placht te zeggen: ‘De moeilijke paarden staan steeds op dezelfde plaats! ‘

 

Als je het mij toestaat zou ik dit graag op mijn blog zetten omdat het ook andere mensen kan helpen. Is dit ok voor jou?

 

Alvast veel succes met je leuke fjord!

Artikel over Jeuk, van dierenkliniek de Bosdreef

Jeuk, een frustrerend probleem !

 

Jeuk is de meest voorkomende klacht wanneer een dierenarts bij een paard met een huidprobleem geroepen wordt. Het kan zeer onopvallend zijn, waarbij het paard zich bijvoorbeeld wat meer rolt dan normaal en wat meer tegen de boxwand schuurt. Maar het kan eveneens extreme vormen aannemen, waarbij het paard door de omheining zou lopen of de planken uit de muur trapt omwille van de jeuk. In de ergste gevallen is er zelfs sprake van automutilatie, waarbij de paarden zich tot bloedens toe schuren of zelfs bijten. Elke paardeneigenaar krijgt vroeg of laat wel eens te maken met een paard dat schuurt. 
Mogelijke oorzaken 

Belangrijk is (zowel voor de behandelende dierenarts als voor de eigenaar of verzorger) om een onderscheid te maken tussen infectieuze en niet infectieuze aandoeningen. Een ‘infectieuze aandoening’ houdt in dat de jeuk het gevolg is van een (virale, bacteriële of parasitaire) besmetting. Sommige van deze infectieuze oorzaken kunnen besmettelijk zijn voor andere paarden of zelfs voor mensen en dienen dus zo snel mogelijk onderkend en correct behandeld te worden.

Luizen :
Een besmetting met luizen wordt meestal gezien in de wintermaanden, meestal (maar niet noodzakelijk!) bij minder goed verzorgde paarden met een lange wintervacht. Het is besmettelijk voor andere paarden. Opvallend is dat nooit alle paarden van de zelfde kudde, manege of stal luizen hebben. Bij kinderen komt het ook haast nooit voor dat 100% van de klas luizen heeft. Paarden met een verminderde afweer zijn extra gevoelig voor een besmetting. Een virale infectie, een zware wormbesmetting of paarden die net een langdurig transport achter de rug hebben, hebben vaak een wat verminderde afweer. Dus bij paarden met luizen dient men er steeds op bedacht te zijn, dat ze mogelijks niet in een optimale gezondheid verkeren, dat hun immuniteitsstelsel op dat ogenblik niet optimaal functioneert. 

Luizen kunnen met het blote oog gezien worden en bevinden zich vaak ter hoogte van de schoft of onder de manen. Er zijn bij uw dierenarts zeer efficiënte shampoos te verkrijgen om uw paard van luizen te verlossen. Vaak is een herhaling met enkele dagen of weken tussentijd nodig. De paardenluis is niet besmettelijk voor de mens. 

Mijten (schurftmijten) :
Er zijn verschillende soorten mijten. Degene die we in België het meest aantreffen is de chorioptesmijt, deze heeft een voorkeur voor het lange behang in de kootholte en de onderbenen in het algemeen.

Chorioptes geeft dus voornamelijk erge jeuk ter hoogte van de benen. De paarden stampen op de grond en wrijven de benen tegen elkaar. De achterbenen zijn meestal het ergst aangetast.

Mijten zijn niet zichtbaar met het blote oog. De dierenarts neemt verschillende (stof)monsters en huidafkrabsels om deze parasieten te diagnosticeren. Het aantal mijten dat zich werkelijk op het paard bevindt kan zeer beperkt zijn, de diagnose wordt hierdoor sterk bemoeilijkt.

Meerdere behandelingswijzen zijn mogelijk. Er zijn efficiënte shampoos op de markt, maar een ontwormingstube kan eveneens deel uitmaken van de behandeling. Ook deze parasiet is niet besmettelijk voor de mens.

Wormen :
Strongyloides westeri
 is een worm die bij jonge paarden (voornamelijk veulens) voorkomt. Hij kan in het lichaam terecht komen door de huid van de ledematen te penetreren. Bij het doorboren van de huid kan hevige jeuk ontstaan. Goed ontwormen, stalhygiëne en lokale wondverzorging maken deel uit van de behandeling. 

De aarsworm of oxyuris equi kan zeer hevige jeuk aan de achterhand veroorzaken. Het zijn de vrouwtjes van deze worm die uit de anus kruipen (en hierdoor jeuk veroorzaken) en eieren leggen rond de anus en onder de staart.

De dierenarts zal bij het onderzoek staaltjes nemen rond de anus om met een microscoop eitjes te kunnen vaststellen.

Ontwormen met een efficiënt product volstaat om de jeuk te doen ophouden.

Schimmelinfecties :
Deze gaan typisch gepaard met ‘katrienewielen’ (ronde, kale, schilferende huidletseltjes) en kunnen eveneens jeuk veroorzaken. Indien de duidelijke ronde kale plekjes gezien worden is de diagnose eenvoudig, vaak echter zijn de letsels wat subtieler (schilfertjes, wat meer haaruitval, kleine korstjes, enz.). Verschillende andere infecties kunnen gelijkaardige huidletsels geven, wat de diagnose uiteraard sterk bemoeilijkt.
Deze infectie is zeer besmettelijk voor andere paarden en ook voor de mens! De enige geruststelling is dat deze aandoening zelflimiterend is bij een gezond dier. De immuniteit van het paard slaagt er (meestal binnen de 2-3 maand) in om de schimmelinfectie te controleren. De letsels kunnen echter zeer uitgebreid worden en een behandeling is in de meeste gevallen toch aangewezen. Hiervoor zijn shampoos, lokale crèmes en een vaccin voorhanden. Net zoals bij luizen geldt dat paarden met een mindere immuniteit vatbaarder zijn voor een infectie. Onder immuniteit wordt ook de lokale afweer ter hoogte van de huid bedoeld. Het veelvuldig wassen van paarden is dan ook absoluut af te raden. De huid heeft een natuurlijk vetlaagje als bescherming nodig. Als je paard toch gewassen moet worden, gebruik dan een speciaal daarvoor ontworpen shampoo. Vermijd om bezweten of net gewassen paarden een niet ventilerend deken op te leggen. Door de vochtigheid en de warmte onder het deken wordt de huid ‘weker’ en minder resistent tegen allerlei infecties. Er dient op gelet te worden dat elk paard zijn afzonderlijke borstels, dekens, zadel en hoofdstel heeft.

Raadpleeg tijdig een arts indien je na het contact met een besmet paard een ronde rode vlek op je hand, arm of gezicht ziet.

Bacteriële infecties :
Er bestaan verschillende soorten bacteriën die een huidontsteking (dermatitis) kunnen veroorzaken. Opvallend is echter dat de meeste bacteriën weinig jeuk, maar eerder pijn veroorzaken. Bij paarden die veel schuren en uitwendig korstjes en wondjes vertonen worden vaak bacteriën gediagnosticeerd, doch in vele gevallen zijn deze er slechts achteraf bijgekomen en zijn ze niet de oorspronkelijke reden van de jeuk.

Insecten :
Net zoals bij de mens kan de beet van verschillende insecten een intense jeuk (en pijn) veroorzaken. Dazen zijn de vrees van elke in het bos rijdende ruiter. Alleen al het geluid van deze insecten kan sommige paarden op hol doen slaan, doen rollen in het midden van een buitenrit of om de haverklap doen stoppen om met het hoofd tegen de voorbenen te schuren.

De behandeling/preventie is nog steeds zeer moeilijk en de markt wordt elk jaar weer overspoeld met nieuwe insectenwerende sprays, zalfjes, voedingsupplementen. De verschillende huis-tuin-en-keuken-middeltjes (zoals knoflook, azijn etc) zijn relatief goedkoop en kunnen zeker een bijdrage leveren om het probleem niet te laten escaleren. Doch ze zijn in vele gevallen niet efficiënt genoeg om insecten werkelijk een ganse buitenrit op afstand te houden.

Niet-infectieuze oorzaken 

Allergieën:
Net zoals de mens kan ook het paard een allergie ontwikkelen. Paarden kunnenallergisch zijn aan voeding, pollen, mijten, maar ook aan verf of het wasproductwaarmee de zadeldekjes gewassen zijn. De stof waartegen het paard allergisch is wordt het ‘allergeen’ genoemd. Er zijn eveneens paarden die op zowat allesovergevoelig of allergisch reageren, dit wordt atopie genoemd.

Een allergie is eerder zeldzaam bij zeer jonge paarden. De symptomen beginnen in het jongvolwassen stadium (+/-3jaar) en verergeren vaak de daarop volgende jaren. 
In sommige gevallen is de diagnose zeer eenvoudig en is er geen twijfel mogelijk. Dit is het geval wanneer we het paard opvallend zien krabben, schuren en bijten nadat het zadeldekje gewassen is. Het paard had geen jeuk voordien, het wordt gereden met het betreffende dekje en even later heeft het hevige jeuk. Dit wordt een contact allergie genoemd.

Diagnose kan in dit geval gesteld worden door een ‘challenge test’ uit te voeren. Dit houdt in dat een paard na een symptoomloze periode terug in contact gebracht wordt met het allergeen en dat de reactie geëvalueerd wordt. 

Belangrijkst is de paarden weg te houden van het uitlokkende allergeen. Er bestaat helaas geen miraculeuze behandeling die een allergie werkelijk geneest. De behandeling is dus eerder symptomatisch en bestaat erin de jeuk zo goed mogelijk te bestrijden. Verschillende producten zijn bruikbaar. Bij paarden worden vaak nog de beste resultaten geboekt met corticosteroïden.

Een andere mogelijkheid is een desensibiliseringsbehandeling. Dit houdt in dat een verdunde hoeveelheid allergeen verschillende keren bij het paard wordt ingespoten, als het ware om het lichaam eraan te laten wennen en minder gevoelig te maken. Bij de kleine huisdieren (hond en kat) zijn de resultaten voorlopig beter dan bij het paard.

Insectenovergevoeligheid of zomereczeem :
Zomereczeem ontstaat meestal bij het jongvolwassen paard en beperkt zich in de meeste gevallen tot de zomer en vroege herfstmaanden. Vaak worden staart en manenkam volledig kaal geschuurd en groeien deze weer een stukje bij tot dat de cullicoides vliegjes er weer zijn in de zomer. De cullicoides vliegjes zijn kleine insectjes die het actiefst zijn in de eerste uren na zonsopgang en rond zonsondergang. Ze houden niet van wind en regen, en verkiezen een warme windstille dag. Aan de kust treffen we deze mugjes veel minder aan dan in het binnenland.

De behandeling is moeilijk en dient er initieel op gericht te zijn het contact met de vliegjes te vermijden. Dit kan door de paarden enkel ’s nachts op de weide te laten of door een volledig beschermend deken met extra kleine mazen te gebruiken. Er bestaan dergelijke dekens die het paard als het ware volledig inpakken en enkel de benen onbedekt laten. Ze kunnen zeer nuttig blijken bij paarden met zomereczeem. In de stal komt de cullicoidesmug zelden. Indien nodig kan overdag een ventilator geplaatst worden die voor de nodige luchtcirculatie zorgt. Er kan bovendien gebruik gemaakt worden van verschillende soorten insectenwerende producten en repellants. In de acute jeukstadia kan de dierenarts ervoor opteren om een cortisonepreparaat te gebruiken om de jeuk te verminderen. Dit biedt meestal tijdelijke verlichting, maar indien het paard in contact blijft met de insecten komt de jeuk ook terug. Ook een desensibiliseringsbehandeling behoort tot de mogelijkheden.

Besluit :

Zoals steeds is een juiste diagnose van essentieel belang om een jeukprobleem goed te kunnen behandelen. In sommige gevallen is de diagnose zeer voor de hand liggend en gemakkelijk te behandelen. Bij de meerderheid van de jeukpatiënten is er echter een meer uitgebreide staalname en een diepgaand onderzoek nodig alvorens een paard efficiënt te kunnen behandelen. Begin daarom niet zelf te dokteren, laat de dierenarts uw paard onderzoeken alvorens de jeuk te erg wordt.

Jeuk is voor alle betrokken partijen (het paard, de eigenaar en de dierenarts) vaak een zeer frustrerende aandoening. De exacte diagnose wordt vaak pas na meerdere onderzoeken en testbehandelingen gesteld. Daarenboven is de behandeling zelf niet steeds volledig bevredigend. Bij allergische aandoeningen verdwijnt de jeuk wel met een cortisone kuur, doch komt in alle hevigheid terug na het stopzetten van deze kuur. Het contact met het uitlokkende allergeen vermijden is essentieel, maar in vele gevallen gemakkelijker gezegd dan gedaan. Paarden met zomereczeem kunnen dagenlang jeuk vertonen na één steek van een cullicoidesmug.

Bij allergische aandoeningen is het vaak niet mogelijk om de jeuk volledig weg te nemen. Het is de taak van de eigenaar om al het mogelijke te doen om zijn of haar paard weg te houden van het allergeen. De dierenarts dient een zo efficiënt mogelijke therapie in te stellen om het paard zo comfortabel mogelijk te houden en de eigenaar zo goed mogelijk te begeleiden in wat soms een langdurig gevecht tegen jeuk kan zijn.

‘Look’, de bol met de wonderbaarlijke genezende krachten – ook voor paarden

Ik wou u dit weetje alvast niet onthouden. Het kan het leven van uw paard misschien wel drastisch veranderen/verbeteren.

Look is doorheen de tijd van enorme waarde geweest voor de mens (en is het nog steeds). De bol werkt stimulerend, krampstillend (bij koliek), slijm-losmakend (bronchieën), en is waterafdrijvend (bij oedeem of dikke benen bv).

Knoflook werkt zeer direct (binnen minuten!) in op bacillen in de darmen en het hele spijsverteringsstelsel.

Het werkt eveneens als bloeddrukregulerend middel en bloedzuiverend middel.

Paarden met voorholteontsteking (d. i bv. druipende, etterende neus aan één neusgat kan wijzen op voorholte-ontsteking samen met vaak droge hoest) kunnen geholpen worden door look.

Het is eveneens werkzaam tegen tumorvorming. Ik denk hierbij ook aan de ‘witte’ paarden die vaak melanomen aanmaken bij het ouder worden onder de staart of aan de anus.

Preventief of zelfs tijdens het reeds uiterlijk aanwezig zijn van melanomen, kan het systeem hier zeer positief op reageren.

Het haalt echter niet veel uit van knoflookproducten te kopen in de kruidenwinkels of preparaten uit de pharmacie. Zij werken vaak met een knoflookenzym of verdund extract wat welteverstaan veel minder efficiënt is dan de knol rechtstreeks zelf te gebruiken.

Het vraagt alleen wat werk van jou, als verzorger van je dier.

Alleszins de knoflook die je koopt zal minder duur uitvallen dan de gekochte preparaten.

Knoflook is ook een zeer probaat middel tegen vliegen in de zomer. Je begint best look te geven vanaf de maand februari, maart. Het kruid zal zodanig in het bloed van het paard opgenomen zijn  zodat, bij het bezweet geraken een bepaalde geur vrijkomt die door vliegende en bijtende insecten niet geapprecieerd wordt, waardoor ze wegblijven en je paard met rust laten.

 

Ook bij zweren, etterende en slecht helende wonden kan een papcompresje van look wonderen verrichten.

Om even samen te vatten kan je stellen dat knoflook een anti-bacteriële en anti-allergene werking heeft en het ook werkzaam is tegen parasieten.

Heel goed bij dampige paarden, voor paarden met aanleg voor hoefbevangenheid en zomerexceem.

Knoflook is ook een middel tegen ringwormen. Regelmatig gebruik helpt tegen ringwormen…

Je zal je nu natuurlijk afvragen, ja maar als mijn paard dit nu niet lust, wat doe ik dan?

Het is raar of zelden dat paarden geen look lusten. Je kan bv de look versnijden tussen hun eten of je kan het mengen in een siroop-en honingmengsel. Het stinkt als de pest voor ons mensen maar paarden zullen letterlijk de emmer uit je handen sleuren om erbij te geraken. 

Je kan het ook blijven geven op jaarbasis.

Je kan gerust tot 5 looktenen per dag geven.

Stel dat als ze het rauw lusten, snij  je een 5-tal teentjes gewoon klein en meng het tussen hun eten door (1 x per dag).

Lusten ze het niet probeer je best dit stroopmengsel.  Paarden zijn zoetebekken (denk aan melasse of klontjes suiker ) Je neemt een pot stroop. Meng hier honing doorheen en meng hieronder wat geperste lookteentjes.

Geef van dit goedje een eetlepel ‘s morgens en ‘s avonds bovenop hun eten of eronder gemengd

Wat de etterende wonden betreft, maak je best een papje.

Je hakt de look fijn en je neemt voldoende grote watten waar je aan beide zijden een gaas tegen legt. (steeds hakken want een kruid geeft anders zijn substanties niet vrij)

Je spreidt de lookstukjes erover en je giet hierover wat kokend water. Wanneer het afgekoeld is knijp je het overtollige water eruit en leg je het op de wonde. Bandageer en laat het bv een nacht er op zitten. Neem het af de volgende morgen.

Veel succes!

Wens je meer info over kruiden en paarden?

Ik kan je  hiermee helpen !

Contacteer me gerust!

Chantal

Medische kruiden verboden vanaf 01/04/2011 in de EU?

Beste lezer

Dit is een bijzonder dringende oproep naar iedereen ruiter of niet ruiter om te reageren tegen dit directief!
Vandaag kreeg ik volgend bericht onder ogen : 

 

Het gaat over een Europese directieve die op 1 april 2011 van kracht zou worden ( 2004/24/EC )

.In essentie komt het erop neer dat alle kruiden ( look, munt, … ) en natuurlijke producten die sinds eeuwen gebruikt worden ter ondersteuning van onze gezondheid vanaf dan gelijksgesteld zullen zijn met medicijnen wanneer er geneeskrachtige of ziekteremmende effecten worden aan toegeschreven. Dit betekent dat ze om nog legaal te kunnen verhandeld worden moeten erkend worden en hiervoor dezelfde procedure moeten doorlopen als farmaceutische producten, waarvan de kost varieert tussen de 80.000 en 120.000 euro.

 

De gevolgen van deze Europese regelgeving zijn niet te overzien.

 

 

 

 

 

 

Men moet echt geen ‘conspirationist’ zijn om hierachter de invloed van de farma-en voedselmultinationals te zien. de omschrijving zou zo ruim zijn dat het werkelijk alle soorten voedsel, kruiden en voedingsstoffen – zelfs water – als medicinaal beschouwt.Deze directieve lijkt ons een regelrechte aanslag op de gezondheid, de elementaire behoeften en de vrijheid van de Europese bevolking. Het dreigt hier even absurd te worden als in de USA waar blijkbaar de FDA nu al zou van oordeel zijn dat een okkernoot moet beschouwd worden als een medicijn als er positieve effecten op de gezondheid worden aan toegeschreven … !

 

 

 

 


Rollkur buiten de wet gesteld door de FEI

FEI verbiedt de rollkur als rijden met ‘agressieve kracht’

The International Federation for Equestrianism

Charlotte White, H&H deputy news editor

10 February, 2010

De paardensportbazen zijn unaniem akkoord gegaan dat ‘hyperflexie’ of ‘rollkur’ niet langer aanvaardbaar meer is  tijdens opwarming op internationale wedstrijden.

 

Een rondetafelconferentie met als gastheer het FEI heeft op 9 februari unaniem beslist dat elke vorm van agressief rijden moet leiden tot bestraffing vanuit het FEI reglement ( FEI rules).

 

De groep – waaronder veeartsen,experten op gebied van wpaardenwelzijn en wedstrijdofficials uit eventing, dressuur en jumping – herdefinieerden de rollkur of hyperflexion als ” het bekomen van flexie van de paardennek door agressieve kracht”.

 

Zij maakten een verschil tussen rollkur en de techniek van het rijden in een lage, diepe en ronde uitlijning die niet verkregen wordt door kracht en daardoor dus niet verboden is.

 

Er zal een werkgroep opgericht worden, met aan de kop de FEI dressuurcomité voorzitter Frank Kempermann, om basisregels voor stewards op te stellen zodat deze de rollkur zouden kunnen herkennen in een collectieve ring

 

Ze denken er eveneens aan om CCTV te installeren in de inrijringen voor geselecteerde shows.

 

FEI president Princess Haya heeft de 41,000-namen-petitie tegen de rollkur aanvaard die haar aangeboden werd door de veearts-afgevaardige Dr Gerd Heuschman.