Charlotte White, H&H deputy news editor

10 February, 2010

De paardensportbazen zijn unaniem akkoord gegaan dat ‘hyperflexie’ of ‘rollkur’ niet langer aanvaardbaar meer is  tijdens opwarming op internationale wedstrijden.

Een rondetafelconferentie met als gastheer het FEI heeft op 9 februari unaniem beslist dat elke vorm van agressief rijden moet leiden tot bestraffing vanuit het FEI reglement ( FEI rules).

De groep - waaronder veeartsen,experten op gebied van wpaardenwelzijn en wedstrijdofficials uit eventing, dressuur en jumping - herdefinieerden de rollkur of hyperflexion als ” het bekomen van flexie van de paardennek door agressieve kracht”.

Zij maakten een verschil tussen rollkur en de techniek van het rijden in een lage, diepe en ronde uitlijning die niet verkregen wordt door kracht en daardoor dus niet verboden is.

Er zal een werkgroep opgericht worden, met aan de kop de FEI dressuurcomité voorzitter Frank Kempermann, om basisregels voor stewards op te stellen zodat deze de rollkur zouden kunnen herkennen in een collectieve ring

Ze denken er eveneens aan om CCTV te installeren in de inrijringen voor geselecteerde shows.

FEI president Princess Haya heeft de 41,000-namen-petitie tegen de rollkur aanvaard die haar aangeboden werd door de veearts-afgevaardige Dr Gerd Heuschman.

Alle nuttige en logische informatie omtrent dit onderwerp kan je vinden in mijn eboek:

‘Door de zit aan het bit’.

Iedereen vraagt mij altijd waarom  andere mensen dit niet uit op die manier uitelggen?

Ik blijf ze hetantwoord telkens schuldig.

Wat voor mij logisch is, zou het voor iemand anders toch ook moeten zijn?

Je kan het boek aanschaffen via deze site.

Er zit een hoop bagage in die je laten voelen dat ‘aan de teugel’ zo logisch is dat het vanzelf ontstaat.

Het is als het ware dat het paard jouw zit gaat opvullen en jouw hand gaat opzoeken.

Er gaat een andere wereld voor je open.

Verspil niet langer je tijd met ‘forceren’ van je paard en jezelf!

Probeer het vandaag nog!

Hoe komt dit?
In een eerste geval kan dit zijn omdat de bouw van de paardennek misschien
hoog en opgericht is waardoor hij zo voor zichzelf gemakkelijk loopt, maar
daarom wel zonder ruggebruik. Dit is dus niet goed omdat je geen
controle hebt over de paardenmond, noch over zijn lichaam.

Een tweede mogelijkheid is dat het paard misschien een probleem in de mond
heeft, bv haakjes op de tanden, een wolfstandje of bv een zeer gevoelige mond  door een te
zwaar bit (nu of voorheen),  of misschien onttrekt hij zich aan een te zware hand
(daarom niet die van jou, maar die van een vroegere ruiter misschien.)

Een derde mogelijkheid is van bv. door verkeerd gebruik van hulpteugels /slofteugel gereden te
zijn, waardoor hij niet meer ondertreedt, dus met zijn achtervoeten niet
meer in het spoor van de voorvoeten loopt, maar met korte pasjes.

Hij loopt dan met te weinig impuls van achter uit, heeft een weggedrukte (holle) rug en spant vaak de nek op om al te anticiperen op een of andere hulp die mogelijk kan komen vanuit de hand.

Vaak zijn deze paarden ook loom op de beenhulp van de ruiter.

Hoe los je dit op ?
Door het paard sterk voorwaarts te laten lopen. Hij moet vooruitgaan op de
druk van het been. Dus eerst niet direct willen ‘plaatsen’, maar wel hem
vooruit werken. vele korte overgangen, schakelen. Vooruit en terug.
Als hij daarop reageert door vooruit te lopen dan gaat hij vanzelf contact 
zoeken (aanleuning) om zijn balans te vinden.
Zodra je voelt dat hijzelf contact zoekt, tracht je
voorzichtig dat contact te bewaren zonder hem gaan te pakken. je paard moet
nog steeds door kunnen vooraan op je hand.
Hij moet daarna leren wat we in dressuur noemen ‘tegen de hand in rijden’, dwz
dat eens dat jij contact voelt komen vanuit zijn kant, je hem tegen die druk laat aanlopen, zonder afbreuk te doen aan zijn vooruitbeweging.

Je kan dat een beetje vergelijken met een kruiwagen vol stenen. Het gewicht dat in de kruiwagen ligt, weegt een zeker aantal kg, en jij duwt dat gewicht vooruit doorheen de weerstand van dat gewicht.

Vergelijk het met een kinderwagen. Dit is ook hetzelfde.  Jij stuwt de kinderwagen vooruit, maar die weegt x-aantal kg.

Het ‘duwen’  is het ruiterbeen dat werkt, en de ‘kinderwagen van x- kg ‘ is de paardenmond.

Als het paard geen contact neemt, moet je eerst werken totdat hij jouw hand gaat opzoeken en ‘aanleunen’.

Het gaat hem hier niet over 1 enkel geval, maar over een regelmaat!

 Denmark 2008

6th October dressage horse whipped hundreds of times.

FN shocked over excessive punishment.

Dressage trainer in court accused of cruelty to animals.

Germany 2008 24th October FN to appeal to international sport arbitration court punishment decreed against German champion is too lenient.
 

“What you see here is not staged it is every day practise in countless clinics worldwide. I have been involved in this kind of thing for over two decades, it has become more clear that today’s mechanised reckless training methods have a direct connection with our veterinarian work. “Where are the responsible veterinarians, judges and functionaries?” Dr Gerd Heuschmann.

 

 Dr Gerd Heuschmann is the author of Tug of War: Classical Versus “Modern” Dressage: Why Classical Training Works and how incorrect riding negatively affects the horses’ Health. He is a German veterinarian who has the unhappy task of operating on horses that are the victim of our celebrity riders and trainers, fixated on getting the cup at any cost and fast to increase the profits and celebrity status. He is not only a veterinarian he is also an advance rider and a lover of horses. He told me he now refuses to inject horse’s backs because it is a lie; it is the careless training systems that are to blame and must be stopped.

 

“It is high time to stop giving into commercial interests and to return to proven rules and principles…. It must be our mission to develop the body of the horse to form it and positively influence it rather than destroying it.” Dr Gerd Heuschmann.  

 

 

 

 

Watching and listening to Dr Gerd Heuschmann’s simple anatomical truths displayed in 3D animation in his awe inspiring DVD, “If horses could speak,” soon floats us down from our lofty clouds of fame and fortune to a stunned silence.  

Gerd with other world class equestrian luminaries shows us not only how a horse can be worked according to its anatomical design, it also opens our eyes to what is going on at the “top,” exposing the twisted truths of modern training and judging and how the mind set of global greed and corruption, fuelled by media hype and celebrity is downright cruelty to horses.

At the age of 13 Gerd began competition riding and then went on to train as a professional rider. He then went on to Munich to study veterinary medicine.

“Quite soon I had to acknowledge that reckless forms of equitation had done some damage to my mare, of course I began to investigate what was wrong with my riding style and this prompted me to look into classical dressage.  10 years ago I joined the veterinarian facility of the German riding school and focused my study on functional anatomy and bio mechanics. I finally realised that today’s equestrian sport is directly in opposition to classical dressage principles. To understand these principles we must look into a few anatomical and biomechanical fundamentals. Only then can we assess the often catastrophic effects inflicted on horses by careless training methods.” Dr Gerd Heuschmann.

 Facing the underlying truths.

 Nature has designed the horse with a beautiful suspension system:

1. The nuchal ligament consists of the funiculus nichae and the laminar portion.

2. The funiculus portion of the nuchal ligament extends from the poll to the long spinous process of the withers. The laminar portion of the nuchal ligament extends from the hood of the spinous processes of the withers to the cervical vertebrae. Thus the entire head, neck axis is connected to the long spinous processes on the withers

3. The dorsal ligament runs from the withers backwards to the sacrum and is attached to all the spinal processes. The forces through the neck are conducted through these ligaments to the back like a kind of suspension bridge. This ligament system is called the upper suspension.  The structural system of the upper neck are crucial for lifting up the back, especially the supra spinous ligament and this is the basic requirement or,” must have,” for the horse to carry the rider without sustaining any damage.   

The long back muscles which cover the entire back from the lumbar spine to the cervical vertebrae is a locomotion muscle and works to lift the trunk. It must remain supple and free for its proper function as a locomotion muscle.

“The greatest misunderstanding amongst riders is over the function of the long back muscle. The long back muscle is actually a locomotion muscle but many riders believe that it’s a load bearing muscle as the saddle is place on it and the rider sits on it. The long back muscle runs horizontally and of course it can only carry weight in a positive tension over tensing is damaging for any organism.” Dr Gerd Heuschmann

4. Abdominal Muscles

Abdominal muscles like back muscles are also locomotive muscles, they connect the rib cage with the pelvis and can work unilaterally or bilaterally.  Abdominal muscles are locomotion muscles that actively pull the pelvis and hind quarters under the trunk. When a horse is in motion these muscles do not play any part in carrying the horse’s trunk or the rider. This function of carrying the rider is performed by the upper neck musculature.  Only on the basis of these two synergetic operating muscle groups is natural and supple riding possible. Horses will be harmed and destroyed if the upper neck musculature is over tense or pulled in and contracted by the rider. 

A low neck position acts on the withers lever to raise the back. The spinal processes in the withers are drawn forwards and raised by the pull of the nuchal ligament, thus tensing the supria spinous ligament. A grazing horse bears its trunk weight without strain thanks to the upper suspension. This natural physical principle is a prime significance when training horses.  The horse has to drop its neck and stretch out of the wither – and only if it does that, can the back muscles take on a positive tension – and that is the only way the horse can carry the rider in balance and free up the locomotion muscles to do their work creating impulsion. …

—————————————————

Stof om eens over na te denken. Waar zijn sommige dressuurfreaks mee bezig???

Het gebeurt meestal dan nog aan de top!

Als paarden konden praten!!!

<!–[if !vml]–><!–[endif]–>

Philippe Karl. Author of, “Twisted truths of modern dressage.”

 

 

 

Dit is nu net wat ik bedoel met ‘zitcorrectie’.

Je instructeur zegt je WAT je moet doen, maar hij zegt niet HOE je het moet aanpakken.

Aangezien jij je best wil doen om je instructeur te gehoorzamen ga je je ‘inspannen’ of beter gezegd ‘opspannen’ waardoor het probleem nog verergert.

Wat is de oorzaak van dit probleem?

Eerst en vooral moet je weten dat paardrijden betekent: jouw anatomie zodanig controleren op een paardenrug in beweging dat je elke beweging die vanuit je paard komt kan volgen.

‘Zich ontspannen’ op een paard wil zeggen ‘je gecontroleerd loslaten’

Dit houdt in voor jou als ruiter, je laten bewegen door je paard en niet zelf gaan bewegen of opspannen op je paard om er te kunnen blijven opzitten. (Ik denk hierbij aan draf doorzitten bv)

Waarmee houden veel mensen zich ‘vast’ op een paard?  Met hun knieën.

Je krijgt het gevoel van je benen in X-vorm te houden waardoor je onderbeen van je paard weggaat.

Gevolg hiervan is beweeglijke onderbenen, knellende knieën, opspannen in -en zo verkorten van- het bovenbeen waardoor je je diepte van je zit verliest, en vaak ook je evenwicht.

Je onderbeen moet op de plaats kunnen blijven om je romp stabiel te houden.

Probeer eens van je benen in O-vorm te houden zonder dat je je knieën naar buiten toe draait.

Je zal meteen het gevoel hebben van meer rond je paard te passen, zonder dat je gaat klemmen met het onderbeen.

De positie van het been begint eigenlijk al in het heupgewricht. En hier gaat het bij vele mensen al fout, want waar ligt het heupgewricht? (dus niet de heup!)

Een bijkomend  probleem kan zijn, je anatomie.

Ieder mens is nu eenmaal anders gebouwd.

Heb je lange smalle benen of korte en dikke bovenbenen?

Heb je van nature X -of O- benen?

Een ernstige vorm van X benen kan een probleem zijn bij paardrijden.

Een extreme vorm van O- benen laat dan weer niet toe om je knieën te sluiten.

Een goed instructeur zou vaak ook een soort kinesitherapeut moeten zijn om je erop te wijzen HOE je lichaam eigenlijk functioneert.

Sommigen zijn voor anderen tegen. Waarom?

Ga ervan uit dat een gelkussen de positie van je zadel niet corrigeert.

Als een zadel te breed is en te dicht ligt op de schoft, dan ga je dat niet oplossen met een gelkussen.

Er zijn dressuurruiters die steeds met een gel rijden anderen zweren het af. Waarom?

Een gel heeft als functie de schok van de ruiter te absorberen en de druk te verdelen over de rug.

Als je op een stoel zit en je zet je handen onder je zitvlak (wat even behoorlijk pijn kan doen),

dan voel je hoe je zitbeenknobbels kunnen vergeleken worden met 2 stenen die letterlijk beenhard zijn (afhankelijk van de molligheid van je billen)

Die ’stenen’ drukken dusdanig ook in de rug van je paard.

Het gelkussen zwakt die druk af en verdeelt die over een groter oppervlak.

Waarom zijn sommigen er dan tegen?

In dressuur rijd je het meest op je zithulpen. Sommige ruiters beweren dat het contact naar de rug van het paard vermindert door het gelkussen.

Een goed dressuurruiter echter, hangt ook niet in de rug van zijn paard, maar draagt zich in zijn torso tegen de zwaartekracht in, maw hij overbelast zijn paard niet door zijn zitbeenknobbels.

Hang je op je paard zoals je zou op een stoel zitten, dan ben je voor je dier misschien best met een gel om hem het leven iets aangenamer te maken.

Conclusie:

Als je loodlijn ok is

Als je je gedragen houdt in je torso

Als je zadel perfect goed ligt…

Dan kan je het stellen ZONDER gelkussen.

Veel rijplezier!

Ofwel voelen ze niets speciaals.

Oftewel voelen ze aan het paard dat het niet recht loopt maar ze krijgen het niet opgelost. 

Op de eerste plaats is het van belang om te zien of je zadel wel recht ligt op je paard.

Dit houdt 2 zaken in: Is je paard wel recht of zijn de kussens van je zadel wel gelijk opgevuld?

Of je paard al dan niet recht is kan je best zien vanuit een hoogteperspectief, dwz zet je paard ergens vast en (als het veilig is voor jou) stap op een opstapje dat je vlak achter je paard zet en bekijk je paard eens van boven naar beneden, van achter naar voor.

Soms ga je versteld staan van de ongelijke ontwikkeling van zijn schouders (groot-klein) of de kromming van zijn ruggegraat. Dit bewijst vaak de links-of rechtshandigheid van je paard.

Bekijk dan even de onderste kussens van je zadel. Zie je een ongelijke zweetafdruk dan kan je veronderstellen dat er bij je paard iets mis zit.

Vraag is dan: ‘Wie is scheef?’

 Zet het paard mij telkens scheef door zijn probleem, of heb ik mijn paard met de tijd scheef gemaakt door mijn eigen scheefheid?

Antwoord op deze vraag is te vinden met volgende tip.

Wanneer je flink gereden hebt en je zweet behoorlijk (jij en je paard), zadel af en bekijk dan eens het zitvlak van je zadel.

Hou het eventueel een beetje naar het licht dat je goed kan merken dat je afdrukken van je zitbeenknobbels erin staan. Dit kan je natuurlijk moeilijk vaststellen als manegeruiter omdat het niet echt jouw eigen gerief is waar je dag in dag uit mee bezig bent. 

Bekijk nauwkeurig je zitbeenknobbel-afdrukkken en merk op of ze mooi gelijk van grootte zijn, of ze in het midden langs beide helften gelijk symmetrisch in het midden van je zadel liggen.

Zie je bv een grote en een kleine of een die meer naar voor of naar achter ligt, dan is er een probleem met jouw houding.

Eens afgezadeld, bekijk dan eens opnieuw vanuit het  bovensperspectief de rug van je paard, je zal merken dat de zweetvlekken/afdrukken van je zadel identiek terug te vinden zijn op de rug van je paard.

Gebruik je een gelkussen, dan zijn die vlekken iets groter en meer uitgezwommen.

Dit is logisch omdat je gelkussen je lichaamsdruk verdeelt.  

Indien je vaststelt dat je duidelijk asymmetrisch bent, raad ik aan om eens bij een kine of een osteopaat langs te gaan omdat deze asymmetrie je ook kan beginnen parten spelen in je normale leefhouding.

Je kan asymmetrisch zijn links-rechts (afdruk is groter aan één kant) of getorsd achter voor

 (één afdruk zit meer vooraan in het zadel dan de andere) .

Rijst de vraag: “ Ja maar, als mijn paard nu assymetrisch is, hoe kan ik dan symmetrisch zitten?”

Zeer juist. Voor deze gevallen zijn er momenteel zadels op de markt die  voorzien zijn met luchtkussens waar de lucht kan bijgevuld of uitgelaten worden.

Zodra een a-symmetrisch gebouwd paard een aangepast (dus naar ‘zijn gevoel’ recht, naar ons zicht ’scheef’) zadel krijgt te dragen, dan zie je na verloop van tijd dat de asymmetrische bouw van het paard verdwijnt omdat zijn spieropbouw zich gaat veranderen.

Geleidelijk aan kan dan ook meer lucht uit het kussen gelaten worden, zodat mettertijd het zadel terug normaal ‘recht’ kan gelegd worden. 

Uiteraard geldt er voor deze gevallen ook een aangepaste training met oefeningen die de juiste spieropbouw opnieuw bevorderen.

Conclusie: Onderzoek je paard en laat je zelf ook eens bekijken hoe je beweegt en hoe je stilstaand rechtopstaat.

Een ander hoofstuk zijn de tanden van het paard.

Als een paard een probleem heeft in de mond, dan kan hij zich ook er naar gaan houden om zich te onttrekken aan de pijn, waardoor een asymmetrie kan ontstaan.

Nog een laatste mogelijkheid om na te checken is het hoefbeslag van je paard.

Een paard dat ongelijk loopt in zijn voeten kan je vergelijken met een mens die met ongelijke hoogte van schoenen (bv 1 zonder hak) een grote tocht moet stappen. Dit gaat zich wreken in je spieren omdat je plaatsen in je lichaam overbelast.

Ik zou de paarden die dit probleem hebben niet de kost willen geven!

Een goede smid is goud waard. denk aan het spreekwoord: ‘No feet, no horse’ 

Tot slot:

Een oude paardenhandelaar heeft mij ooit eens gezegd dat je met een paard niet moet fantaseren, maar simpel en logisch denken. Dit blijkt doorheen mijn jaren ervaring een goede raad geweest!

NATUURLIJK NIET! Waarom niet? Omdat het een NATUURWET is.

Het werkt niet af en toe.

Neen, het werkt VOORTDUREND.

Je wordt er de ganse dag door ook mee geconfronteerd.

Er bestaat nog zo’n soort wet, het is DE WET VAN DE AANTREKKING.

Dit is geen new-age of voodoo of tover gedoe.

Het is geen knop die je aan/uit zet.

Het is niet gevoelig voor het lot of toverij.

Neen, het is een zeer sterke maar neutrale kracht die constant aan het werk is, net zoals de zwaartekracht.

En dit betekent heel wat!

Het betekent dat, wat je nu hebt of bent, of juist niet hebt of bent - op een zekere manier- is, wat je zelf gecreeërd hebt.

Zowel het goede als het slechte. Je hebt dit zelf AANGETROKKEN.

Waarom? Omdat je bewuste gedachtengoed niet alles is wat er bestaat.

Onder dat oppervlak zit een complexe en diep gewortelde verzameling van gedachten die een extreem krachtige, magnetische macht over jouw leven uitoefent.

Wanneer deze onderbewuste gedachten in harmonie zijn met je bewuste plannen, dan trek je aan wat je wenst.

Maar als er in jou tegenwerkende intenties zijn, dit is gedachten die net tegenovergesteld denken dan wat je bewust zou willen, zal je je vooropgestelde doelen nooit bereiken.

De kracht van je tegenwerkende intenties zal altijd overwinnen.

Hoe geraak je hier uit?

Dit is het thema voor mijn volgende e-boek: ‘Mentaal Paardrijden’

Je kan best begrijpen dat dit niet alleen werkt voor paardrijden (angst, wedstrijdstress enz) maar ook in je dagdagelijkse leven.

Wens je meer info hieromtrent, graag een seintje!

Sally heeft als kind polio gehad en had hierdoor een letsel aan de wervelkolom opgelopen  wat een scheefgroei teweegbracht in haar rug.

Zij heeft hiervoor tal van therapieën gevolgd om  compensaties in haar lichaam te leren gebruiken om zonder pijn te kunnen leven. Hierdoor kwam ze in contact met de Alexandertechniek, de Feldenkraismethode en de Tai chi, de basis van alle gevechtssporten.

Sally was ooit een sportief meisje en fervente amazone en zij heeft deze theorieën getoetsts aan het paardrijden waardoor ze het paardrijden een nieuwe dimensie heeft gegeven.

Ze gaf ook les aan  enkele vrienden. Deze raadden haar aan om met al die wetenschap iets aan te vangen en zo gebeurde, Centered Riding was geboren.

De populariteit nam toe in de jaren 80,  en ondertussen groeide haar beweging uit over de hele wereld.

Zij gaat uit van 4 basisprincipes die onlosmakelijk met mekaar verweven zijn,  het gebruik van de ogen van de ruiter, zijn ademhaling, zijn centering, en de juiste opeenvolging van zijn lichaamsdelen die de loodlijn uitmaken en dus het evenwicht van de ruiter  positief beïnvloeden in stabiliteit- wat zij de bouwblokken van het lichaam noemt.

Hierbij voegde ze nadien nog aan toe  het principe van de moeiteloze inspanning die een verankering van het lichaam uitmaakt en de duidelijke intentie van de ruiter.

Zij heeft een enorme bijdrage geleverd tot de paardensport in de 20ste eeuw en het begin van de 21ste eeuw..

Haar ultieme wens was dat na haar dood ‘centered riding ‘zou stoppen met bestaan omdat het zo een danige invloed heeft op het gedrag van het paard en de versmelting van paard en ruiter.

Haar theorieën zitten ook zo logisch in mekaar, dat ‘goed paardrijden’ zonder centered riding nooit echt goed en volledig kan zijn…

Paardrijden is centered riding.

Sally, ik heb het geluk gehad je persoonlijk te mogen spreken ik wil je danken voor al wat je mij nagelaten hebt in mijn loopbaan als instructrice.

Je was een grote dame!

Door jouw principes gaan er hopelijk nog veel gelukkige ruiters én paarden rondlopen. 

Dank je wel voor alles en tot ooit!

Chantal

Er is dus duidelijk een doelgroep die op zoek is naar kennis over ‘hoe leren paardrijden’.

Ik ben dan ook meteen in mijn pen gekropen om een nieuw eboek te schrijven over het prille begin.

Ik heb me gebaseerd op mijn ervaring als instructrice om er een logische opbouw aan te geven.

De vraag rees bij mij of het mogelijk is dat je jezelf kan leren paardrijden?

Misschien wel, maar goed en juist leren paardrijden zonder instructie is -naar mijn bescheiden mening- voor misschien slechts enkelen weggelegd.

Niettemin kan ik je met mijn eboek al een heel stuk op weg helpen. Als je daarbij  zelf kan voorzien in een eenvoudig, en goedwillig paard (en die bestaan wel echt!) dan ben je al een heel eind opgeschoten.

Sowieso is paardrijden niet alleen praktijk.

Je achtergrond verruimen door lectuur geeft een stevige onderbouw aan je basis.

Zoveel grote ruiters zijn ons in de geschiedenis voorafgegaan. Het zou jammer zijn om al hun kennis en opgedane ervaringen te laten liggen.

Het boek zal eveneens een stevige structuur geven aan instructeurs bij het aanleren van paardrijden aan hun studenten.

Wil je graag op de hoogte gehouden worden als mijn boek klaar is, geef me gerust een seintje via email. Bellen mag uiteraard ook.