Ik wens een berichtje te sturen naar de blog maar ik snap natuurlijk weer nie hoe ge da moet doen, maar wil een verhaalke doen om reaktie bij anderen te krijgen.

Een lezer van boeken ben ik niet, uitbundig of kicken op nieuwe ideeën da ook niet.
Dit komt waarschijnlijk grotendeels doordat het grootste gedeelte van hetgeen er over zitcorrectie wordt geschreven, ik het geluk (allez af en toe wat minder natuurlijk) heb om het alle dagen ingestampt te krijgen (soms tot vervelens toe natuurlijk).

Mijn gedachten bij een boek houden over de theorien van de ideale zithouding kan ik niet.
Ik ben meer iemand die bepaalde dingen moet “voelen” of “uitproberen”. De “ongelovige” thomas.
Ik vind persoonlijk dat je dit minder aanvoelt met een manegepaard gezien de verschillende ruiters die met hetzelfde paard rijden.
Eigenlijk zijn deze dieren echte schatjes, altijd maar diezelfde fouten moeten aanvoelen van de ruiters en wringen enz…. En toch ondergaan ze dit maar steeds. Ocharme soms die paarden.

Bij een eigen paard kun je verschillende methoden of houdingen uitproberen en dan krijg je “direct” reactie.
Het uitproberen van de tips over de juiste houding en het onmiddellijk voelen van een reaktie bij je paard is fantastico.
Pas op ! dit lukt ook niet iedere keer en je kan soms maanden werken om een bepaald probleem te “proberen” te overwinnen.

Je kunt het precies best vergelijken met een “play station3”.
Ik heb mij vorige week ook eens begeven op de videospelletjes. Je begint als bricoleur, dan snap je af en toe iets, en je geraakt verder verknocht aan het spel. Door je techniek te verbeteren geraak je steeds op een hoger “level”. Ne keer een volgend level bereikt, ben je tevreden, euforisch….. maar dan begint het, je staat terug voor het volgende probleem om bij da volgende level te geraken. Het lijkt weer onmenselijk lang en onbereikbaar. Maar als je volhoudt….. dan komt het toch op het moment dat je het minst verwacht. De vergelijkingen met het paardrijden begint weer….

Ik kan er nog altijd niet bij dat de manier waarop je zit of hoe je je houdt zo een invloed op je paard kan hebben.
Persoonlijk heb ik het ook weer ondervonden. In mijn gevoel zit ik “perfect” recht en op kijkafstand zit ik zo scheef gelijk wat.
Als je dan “recht” zit dan zit ik in mijn gevoel zo schuin gelijk ik wee nie wa. Ik geloof er natuurlijk in eerste instantie geen fluit van maar als je dan direct voelt aan je paard dat hij daarop reageert en minder verkrampt en losser loopt in zijn lichaam dan zou je je ondersteboven hangen om het maar goed te krijgen. Ik vind da altijd zo fascinerend. Het één woorden met je paard komt er plotseling aan te pas….. Onbewust begin je aan te voelen dat het niet het paard alleen of de ruiter alleen is maar wel het geheel samen….. Als de één een probleem heeft dan de ander ook. Dit werkt langs beide zijden. Als ik pijn heb in mijn heupgewrichten dat begint mijn paard zo stroef te lopen en voel ik echt da ik hem super irriteer en dan reageert hij ook onmiddellijk op met een fantastische linkerachterbeen pirouette. Ik heb hier al veel discussie over gehad maar als ik geblokkeerd zit dan heb ik nog meer reactie dan anders. Mijn linkerheup heeft mij dan ook niet hetzelfde gevoel als mijn rechterheup. Dit resulteert zich ook vb in de linkergalop. Daar moet je echt je linkerheup naar voor brengen en dan voel ik dit boven komen. Met de nodige ostheopatie en oefeningen om de heupgewrichten los te krijgen probeer ik te werken aan mijn probleem.

Wat mij eigenlijk ook opgevallen is, dat je inderdaad de problemen die uitkomen bij het paardrijden ook kunt doortrekken in andere dingen.
Ik ben vb gaan skien. Daar bleek het probleem ook weer hetzelfde te zijn. De linker skie bijzetten tijdens het naar links draaien lukte ook praktisch niet. Bijgevolg draait de skielat niet hoe ik het zou willen. Bij het skien kan je de berg op 2 manieren naar beneden shiezen. Gelijk ne boer zonder stijl of souplesse maar je geraakt beneden ofwel met mooie parallel bewegingen. Je kan nu zeggen en dan ?? als je maar beneden geraakt. Maar de ene mens wil verder geraken dan de ander. En ook hier voel je weer da je op een punt komt waarop je nood hebt aan feedback en begeleiding om op het volgende “level” te geraken. Trouwens je belast je eigen lichaam dan veel minder door het op de juiste manier te doen en veel minder spierpijn op het einde van de dag.

Soms vloeit het een in het ander over. Dan denk ik aan de “tip” die ik meekreeg onlangs. Mijn paard los laten in de mond is soms moeilijk voor mij en wil ik teveel bijhouden. Als je gaat skien dan moet je skistokken goed voor je uit houden. Awel,,,,, da hebben ze me laten proberen te doen en effektief het lukt. Denken da mijn teugels skiesticks zijn en handen voor mij houden…. En lap da ….. hielp toch wel weer zekers om mijn paard door te laten. Ik denk dat iedereen voor zich, zich in bepaalde dingen moeten kunnen terugvinden. Voor iedereen is dit verschillend.

Besluit : Paardrijden is een fascinerende materie ! Maar die ene goeie rit op 1OO slechte daar doen we het toch allemaal voor !!!!!!

Awel, wie reageert…….. ?????…….. Ben ik aan het zeveren of krijg ik ook feedback en ervaringen terug…????

Greetz,
Alias “De hofnar”

ik vind dit heel boeiend. Ik heb het zelf ondekt op één van mijn wandelingen met Amber. Zij houdt niet van nieuwe dingen die we tegenkomen. Maar op een dag was ik opgestegen met een film in mijn hoofd; dat wij op ons gemakje stapten met lange teugel. Opeens moesten we drie tractoren tegelijk passeren. Ik behield gewoon de film in mijn hoofd en warempel! Amber liep gewoon rustig voorbij, terwijl die drie mastodonten lustig lawaai maakten.

Sindsdien doe ik dit vaak. Zelfs nog voor ik aan de wei toekom. Ik stel me voor hoe ik het graag zou hebben en hou dit vol tot ik mijn paarden hun verdiende beloning krijgen (vrijheid in de wei).

Ik moet toegeven dat het oefenen is, blijven oefenen….en volhouden. En er ook 200% van overtuigd zijn. Op den duur wordt het een gewoonte (en ja, een drug want je weet dat het werkt.) En het is eigenlijk zo simpel als iets, want met die film of beelden in je hoofd, geef je de boodschap van ontspanning aan elk celletje in jouw lichaam.

Allesinds, veel succes gewenst!
Lieve groetjes,
Petra